Terug

Vlinders

Nog niet zo gek lang geleden huppelde ik samen met mijn levenspartner in een dierentuin in Emmen. We bezichtigden pinguïns, maakten foto’s van neushoorns en aanschouwden met open mond en ‘ooh’ en ‘aah’ roepend een nietsnuttende leeuw in de lentezon. Hartstikke leuk.

Tijdens research voorafgaand aan onze trip naar de spiksplintere dierentuin kwam ik erachter dat een vlindertuin aanwezig was. Saillant detail: ik ben doller op extremistische plofmoslims dan op insecten. Maar goed, mijn vriendin is dol op fliederfladders, dus ik volgde haar zonder (al te veel) te zaniken de broeiend hete kas in.

Ze zaten werkelijk óveral. Kinderen sprongen vrolijk op en neer en te oude en te dikke huismoeders maakten foto’s met hun telefoon. ‘Als er eentje op me gaat zitten, ik zweer, ik sla ‘m kapot,’ zei ik tegen Lisa, daarmee pretenderend dat ik het lef zou hebben zo’n beest met mijn handen aan te raken. Ze reageerde niet, maar schoot tientallen foto’s van een blauw gespikkeld pleurisbeest op een stuk rotte banaan. Verstand op nul en gáán, dacht ik.

Terwijl ik angstig wegspringend van elke vlinder me zo snel mogelijk een baan door de Emmense jungle baande en ik Lisa van de ene oprechte verwondering in de andere zag vallen, fantaseerde ik mezelf een vlammenwerper in de handen. Elke keer dat ik een Thea of een Tiny of Anneke ‘Oh, moejenoueenskijken, díé is mooi!’ hoorde zeggen, rende ik erop af en brandde de geëvolueerde rups in gedachte volledig af, inclusief uitheemse boom of struik of wat dan ook de laatste verblijfplaats van dat ding zou blijken. Als ik dat drie keer gedaan had, drukte ik het knopje van de vlammenwerper net zo lang in totdat de hele vlindertuin, de gehele dierentuin, volledig Emmen in lichterlaaie zou staan en ik zelf ook tragisch ten onder zou gaan terwijl ik gruwelijk hard lachte als een slechterik in een foute film. De minister-president zou de noodtoestand uitroepen en iedereen in een omgeving van zeshonderdvijfendertig kilometer moest ramen en deuren gesloten houden. Drie weken later breekt de derde wereldoorlog uit, waarbij de gehele mensheid zichzelf uiteindelijk uitroeit.

Maar verder was het een leuke middag. Ik vond vooral de stokstaartjes grappig.



Terug