Terug

Rechtvaardigheid

Toen Adolf Hitler nog Adolfje Hitler was, zakte hij op een koude winterdag door het ijs. Terwijl het leven langzaam uit zijn kleine kleuterlichaam vertrok, sprong een juist aangesnelde priester in het water en redde Hitlers leven. Ook toen het stukje huid onder zijn neusgaten werd overwoekerd door lichaamshaar, is Hitler regelmatig aan de dood ontsnapt. Tijdens de Eerste Wereldoorlog, het voorgerecht bij de Tweede, raakte Hitler gewond en stond mank oog in oog met een Britse soldaat die de opdracht had meegekregen om alle soldaten van de vijand te doden. De Brit besloot echter anders en verleende gratie. Van een grote dankbaarheid aan het Leven of het Lot was bij Hitler echter geen sprake, want hij liet zoals bekend de Tweede Wereldoorlog uitbarsten. Daarin werden er maar liefst 42 moordpogingen op hem beraamd. Elk van die pogingen faalde.

De gewone man op straat (elke avond te bewonderen in het journaal) die zo gesteld is op ‘rechtvaardigheid’, zal het bovenstaande met lede ogen aanzien. Maar: wat is rechtvaardigheid? Rechtvaardigheid is iets wat alleen bestaat onder gelijken, en dus praktisch niet. We janken mee met de homo’s in Rusland, Poetin is een verschrikkelijk onhandelbare lul, maar ondertussen smijten we met fakkels en hooivorken in onze klauwen de ramen van ook niet-praktiserende pedofielen in. Welwillende Syrische oorlogsvluchtelingen worden achterdochtig ontvangen en met de nek aangekeken, maar zelf emigreren we er met een vrolijke glimlach op onze kop lustig op los, op zoek naar geluk dat we in andere oorden ook niet vinden. Het is, al met al, nogal hypocriet.

Meer dan een eeuw geleden heeft de mens volgens Nietzsche God al een mes tussen de ribben gestoken en het licht uit zijn ogen zien verdwijnen, en dat is ons door Hem nog altijd niet vergeven. God, die helpt alleen nog maar degenen die zichzelf helpen. Sinds een jaar of honderd moeten we het allemaal zo goed als zelf uitzoeken, en bijzonder goed gaat ons dat niet af. Met God aan onze zijde ging het overigens al niet veel beter, maar een groots soloartiest kun je de mens blijkbaar dus ook al niet noemen.

De hypocrisie zegeviert en wij eenzamen der universum, wij gooien uit een zogenaamd diepgeworteld gevoel van rechtvaardigheid nog maar eens een ruitje in.



Terug