Terug

Boek

Jaren geleden probeerde ik tot zeven keer toe een boek te schrijven. Telkens strandde ik na een onbestemd aantal pagina’s om verschillende redenen, zowel legitiem als totaal niet. Elke mislukte poging bleek een flinke deuk in het pakje half gesmolten boter dat mijn zelfvertrouwen was, want toen ik drie jaar geleden vijf weken deed over één alinea die maar niet van de grond wilde komen, besloot ik de handdoek in de ring te gooien. Te jong, concludeerde ik zelf.

Te midden van een grote vechtarena vol juichende stilte ben ik een paar weken geleden de ring weer ingestapt en heb de handdoek om mijn schouders gehangen. Heel erg lekker ruikt het voddenlapje niet meer na al die jaren van desperate eenzaamheid, maar dat deert niet. Vies lekker is ook lekker, zei een filosoof die nooit heeft bestaan maar toch aardige kunstjes op zijn filosofiets tentoon kon spreiden.

Makkelijk door te hakken was de knoop om over te gaan op de langste knokpartij ooit allesbehalve. Lang twijfelde ik of ik mijn bokshandschoenen toch weer aan wilde trekken. Nachten hield ik mezelf uit mijn slaap: was ik wel bereid genoeg te lijden? Was ik wel in staat veel van mijn darlings de nek om te draaien, het levenslicht uit hun ogen te zien vertrekken om nooit terug te keren? Was ik geduldig genoeg? Vragen waar ik een aantal weken geleden strontziek van werd. Ik kocht een extra grote bijl, plaatste die op de grote imaginaire knoop die mijn dagelijkse handel en wandel belemmerde en gaf een aantal flinke tikken. In de avonden daarop karatekickte ik mezelf door de voorbereidingen van wat mijn debuut moet gaan worden heen. Inmiddels is mij duidelijk wat voor boek het moet gaan worden en de verhaallijnen staan min of meer vast, maar daar het Geheim Van Het Leven is Kunnen Omgaan Met Teleurstellende Veranderingen, zal in de loop van de komende tijd vast nog het een en ander wijzigen.

In de vechtarena zijn geen toeschouwers. Het is ik tegen de fantasie, en u zult alleen de huldiging van de winnaar kunnen bijwonen als de beste heeft gewonnen. Wanneer je beste bent, hoe zo’n wedstrijd eigenlijk verloopt, en zelfs wat de spelregels van die wedstrijd zijn: ik heb geen flauw idee. Desondanks ga ik ga het de komende maanden of zelfs jaren aan den lijve ondervinden. Mocht ik onderweg onverhoopt toch tegen de grond worden gemept, weet dan dat pleisters, mitella’s en hechtingsdraad in overvloed aanwezig zijn en dat een knock-out pas na tien seconden officieel is.



Terug